De Opleiding van studenten en van de Arbeider

OrganizingWeb.net de Opleiding van de Studenten en van de Arbeider van het "Beheer "

Het gebruik van een het vastbinden machine is zeer belangrijk omdat het is wat dozen, bundels, en zeer pakketten samen houdt. Deze machines worden geladen met wat vastbindend wordt genoemd en de machine het vastbinden uitdeelt om de dozen, de bundels, enz. samen te houden. LEES MEER

De Opleiding van studenten en van de Arbeider

Auteur: JosephN.Abraham, M.D. | Totale meningen: 12 | De Telling van Word: 1284 | Categorie: Beheer | Datum: 17 februari 2008

Een nieuw concept dat in vele gemeenschappen te voorschijn komt is het idee dat het primaire doel van onderwijs betere arbeiders te produceren is. Onze scholen zouden onze economie moeten steunen. Zoals men kon verwachten, neigen de mensen die een dergelijke benadering bepleiten werkgevers te zijn.

Dit idee steunt niet goed aan nauwkeurig onderzoek. Eerst, Welke baan? Een diashow die momenteel de rondes van Internet maakt spreekt over de globale concurrentie, en maakt het punt dat door medio-carrière, de gemiddelde werknemer meer dan tien banen zal houden. Zo wat hiervan zouden wij moeten richten? En is er om het even welke manier wij een arbeider voor 20 of meer banen in een carrière konden opleiden?

Zeg, omwille van het argument, dat de opleiding van arbeiders voor slechts één baan een redelijke benadering was. Hoe zij constant-verandert vaardigheden zullen behandelen die elke baan nu vereist? Overweeg de laag-betaalde, minimaal opgeleide arbeider in om het even welk bedrijf. Meer en meer, alle werknemers moeten met computerprogramma's, trein kunnen werken over nieuwe machines, en handvatmateriaal en chemische producten die vaak risico's voor de arbeiders of het publiek zullen dragen. Dan ben van mening dat als onze studenten me in hogere groeven in de organisatiegrafiek beweeg, die de hoeveelheid vaardigheden, en het tarief van verandering, zal bij ooit-snellere snelheden vergroten. Zo door studenten voor enkel één baan op te leiden, dat één baan een eindeloze het leren zoektocht is. Zo zien wij dat met deze benadering, wij ons aan een leven van duur voortgezet onderwijs voor alle werknemers hebben gegeseld. Tenzij de werknemers op hun kunnen leren. En dat geeft hier ons één aanwijzing.

Daarna, zullen wij moeten besluiten of elke student beheer, of arbeid zal worden. De hoogst bekwame banen vereisen kritieke het denken vaardigheden, en een brede kennis van vele verschillende gebieden. De minder-bekwame banen -- zelfs middenbeheer -- vereisen een meer geconcentreerde opleiding die meer op aandacht aan details, de nadruk legt en vaak zich van het autonome denken verwijdert. Tezelfdertijd is het onmogelijk om te voorspellen wie beheer, of arbeid zal zijn. Zo, leid de werknemer op, ontbreken de manager. Leid de manager op, ontbreek de werknemer. Dit is een tweede overweging.

Daarna, moeten wij vragen hoe het dat de burgers, met gematigd privé inkomen, belastingen aan opbrengsarbeiders voor bedrijven zouden moeten betalen, welke heeft zeer grote begrotingen is? Als de handel arbeiders voor het bedrijf moet opleiden, zouden de privé individuen geen belastingen moeten betalen om dit te steunen.

En dat brengt ons aan een meer fundamentele vraag. De ondernemingen dringen vaak op kleinere overheid aan, en dringen erop aan dat de privé entiteiten bijna om het even wat kunnen doen dan beter openbare instellingen. Waarom zou dan overheid voor de behoeften van ondernemingen moeten betalen? Als de voor-winstinitiatieven aan openbare bureaucratieën superieur zijn, dan laat elke zaken de kosten opnemen van arbeider opleiding, en ons de meest efficiënte, economische oplossing geven. Anders, blijkt het dat de bedrijfsrente in onderwijs niet echt onderwijs maar zuiver mercenary is,: verplaats de kosten naar iemand anders. Als de ondernemingen al het andere kunnen doen dan beter overheid, waarom niet opleid hun eigen arbeiders? Dit inzicht concentreert zich op de oorsprong van het aantal arbeidskrachtenargument, eerder dan de conclusies, maar het een essentieel begrip niettemin.

De ontwikkeling van het aantal arbeidskrachten is ook het oneens met de principes van de democratie. Ben voor een ogenblik van mening dat de aantal arbeidskrachtenontwikkeling is wat totalitarian regimes richten (en wij moeten ons herinneren, kunnen de slecht-looppasondernemingen aan totalitarian regimes griezelig gelijkaardig zijn). Het laatste ding een oppressive organisatie -- overheid, bedrijf, of kerk -- wil, is denkers. Willen de hoogst gecentraliseerde organisaties geen harde vragen die door hun minions worden gesteld, willen zij geen arbeiders die de status-quo zullen vragen. Al manier van dictators wil dwaze arbeiders, die en stilzwijgend trouw de wensen van de leiding zullen dienen. De behoeften van de dictator versus de behoeften van de democratie is de laatste aanwijzing, en benadrukt meer dan om het even wat het probleem om onderwijs aan aantal arbeidskrachtenontwikkeling te vergelijken.

Dit is omdat het concept dat het onderwijs zou moeten bestaan om arbeiders op te leiden van een doel voor een gezonde democratie veel te laag is. Men zegt dat in Amerika, om het even welk kind kan groeien om Voorzitter te zijn. Dit is niet volledig nauwkeurig, omdat in Amerika, ELK kind om Voorzitter groeit te zijn. Wanneer onze burgersstap in de stembus, zij elk ons Staatshoofd Worden; wij allen stellen het land in werking.

Onze democratie is het oneens met klassieke gedachte. In de "Republiek", wordt de democratie verworpen als model verwant aan het toestaan van alle burgers om de boot te sturen; vandaar het concept dat na 2500 jaar, van het "schip van staat" verdergaat. Het argument tegen democratie is verworpen in de moderne wereld, natuurlijk, en wij kunnen zien dat het precies is omdat iedereen stuurt dat de Vrije Wereld ook de wereld stuurt.

Maar dat is waar slechts als de burgers een sterke groep gelijken, van vrije, onafhankelijke, denkende burgers zijn. De democratie ontbreekt in ongeletterde, verarmde landen van de wereld, waar het snel in autocracy daalt. De democratie bloeit slechts waar de burgers worden onafhankelijk-gelet op.

Gezien deze overweging, is de aantal arbeidskrachtenontwikkeling volledig ontoereikend; werknemer de opleiding bereidt nauwelijks voor de strenge eisen van de burger voor. Voor vrije naties om te bloeien, vereisen zij -- nr, vereisen zij -- scherpe, goed-rond gemaakte burgers. Maar dit eveneens is waar voor de stad, de tempel, en zelfs de handel.

Wij zouden geen aantal arbeidskrachten moeten opleiden; wij zouden een burgerschap moeten opleiden. Wij zouden een bevolking moeten opleiden die een greep van geschiedenis, economie, de wetenschappen, en in het bijzonder, een greep van de vele complexe culturen van de wereld hebben. Amerika is bij oorlog in twee landen, en hoewel het land op de noodzaak en het beheer van die oorlogen verdeeld is, is het duidelijk aan iedereen dat de ernstige fouten werden begaan omdat wij niet de geschiedenis en de culturen begrepen wij behandelden. Aangezien wij onze burgers voor elke eventualiteit niet kunnen misschien voorbereiden die zich in de toekomst van onze natie zou kunnen voordoen, zouden wij een bevolking ook moeten opleiden die door het leven zal blijven opleiden.

Onze wereld eist burgers die in vele disciplines berijmd zijn, die kunnen analyseren en samenstellen, die begrijpt dat de wetenschappen, de menswetenschappen, de zaken, de politiek, en de sociale wetenschappen allen met elkaar in verband worden gebracht, en dat zij allen op elkaar inwerken om ons de wereld te geven wij in -- leven waardoor wij ons "schip van staat" moeten navigeren. Natuurlijk, zal een burger die deze dingen begrijpt ook een goede werknemer zijn; maar niet goed bij één baan, en bij één handel, maar bij bijna om het even wat wij bij haar kunnen werpen, omdat zij het begrip en de intellectuele vaardigheden zal hebben om te herscholen om aan de snel veranderende wereld rond haar aan te passen.

En nadat wij onze burger-werknemer een diploma hebben behaald, zal zij zich in een aantal arbeidskrachten bewegen dat door andere dergelijke burgers wordt geleid, die begrijpen dat elke arbeider, en elke klant, ook ruim worden opgeleid, en die elke leverings belangrijke adviezen en voordeelpunten. Deze nieuw-leeftijdsmanagers zullen dan de uiteenlopende gezichtspunten in een nauwkeuriger beeld van de wereld rond hen, weven en zullen betere besluiten nemen. Zo zullen de zaken van de toekomst minder en minder als autocracies dat Amerika om werd ontworpen te vervangen, kijken en zullen meer en meer als de democratie onze Stichters die worden ontworpen kijken om hen te vervangen.

Wij wensen denkers, wensen wij leerlingen, en wij wensen leiders: in de democratie, in de gemeenschap, en in het bedrijf. Als wij Arbeiders opleiden, maar niet zullen de burgers, aangezien de democratie en de gemeenschap instorten, het aantal arbeidskrachten met hen instorten.

Maar als wij burgers opleiden, zullen allen bloeien.

De Bron van het artikel: OrganizingWeb.net

Ongeveer de Auteur

Joseph N. Abraham, MD, is voorzitter van de Amerikaanse Schenkingen van de Openbare School, en booksXYZ.com, de lijst Zonder winstbejag van de Boekhandel meer dan 2.000.000 boeken . Hij is ook de auteur van het boek geluk.

Exemplaar en de Code van het Artikel van het Deeg.

Herinner me: Het artikellichaam, titel, auteur bio en verbindingen kan niet worden veranderd of worden verwijderd. Door dit artikel te publiceren, gaat u met alle termijnen in onze Termen van de Dienst akkoord.

Een nieuw concept dat in vele gemeenschappen te voorschijn
komt is het idee dat het primaire doel van onderwijs betere arbeiders 
te produceren is. Onze scholen zouden onze economie moeten 
steunen. Zoals men kon verwachten, neigen de mensen die een 
dergelijke benadering bepleiten werkgevers te zijn. 
Dit idee steunt niet goed aan nauwkeurig onderzoek. Eerst,
Welke baan? Een diashow die momenteel de rondes van Internet 
maakt spreekt over de globale concurrentie, en maakt het punt dat door
medio-carrière, de gemiddelde werknemer meer dan tien banen zal 
houden. Zo wat hiervan zouden wij moeten richten? En is er
om het even welke manier wij een arbeider voor 20 of meer banen in een
carrière konden opleiden? 
Zeg, omwille van het argument, dat de opleiding van arbeiders 
voor slechts één baan een redelijke benadering was. Hoe zij 
constant-verandert vaardigheden zullen behandelen die elke baan nu 
vereist? Overweeg de laag-betaalde, minimaal opgeleide arbeider 
in om het even welk bedrijf. Meer en meer, alle werknemers 
moeten met computerprogramma's, trein kunnen werken over nieuwe 
machines, en handvatmateriaal en chemische producten die vaak risico's
voor de arbeiders of het publiek zullen dragen. Dan ben van 
mening dat als onze studenten me in hogere groeven in de 
organisatiegrafiek beweeg, die de hoeveelheid vaardigheden, en het 
tarief van verandering, zal bij ooit-snellere snelheden vergroten. 
Zo door studenten voor enkel één baan op te leiden, dat één 
baan een eindeloze het leren zoektocht is. Zo zien wij dat met 
deze benadering, wij ons aan een leven van duur voortgezet onderwijs 
voor alle werknemers hebben gegeseld. Tenzij de werknemers op 
hun kunnen leren. En dat geeft hier ons één aanwijzing. 
Daarna, zullen wij moeten besluiten of elke student beheer, of 
arbeid zal worden. De hoogst bekwame banen vereisen kritieke het
denken vaardigheden, en een brede kennis van vele verschillende 
gebieden. De minder-bekwame banen -- zelfs middenbeheer -- 
vereisen een meer geconcentreerde opleiding die meer op aandacht aan 
details, de nadruk legt en vaak zich van het autonome denken 
verwijdert. Tezelfdertijd is het onmogelijk om te voorspellen 
wie beheer, of arbeid zal zijn. Zo, leid de werknemer op, 
ontbreken de manager. Leid de manager op, ontbreek de werknemer.
Dit is een tweede overweging. 
Daarna, moeten wij vragen hoe het dat de burgers, met gematigd 
privé inkomen, belastingen aan opbrengsarbeiders voor bedrijven 
zouden moeten betalen, welke heeft zeer grote begrotingen is? 
Als de handel arbeiders voor het bedrijf moet opleiden, zouden 
de privé individuen geen belastingen moeten betalen om dit te 
steunen. 
En dat brengt ons aan een meer fundamentele vraag. De 
ondernemingen dringen vaak op kleinere overheid aan, en dringen erop 
aan dat de privé entiteiten bijna om het even wat kunnen doen dan 
beter openbare instellingen. Waarom zou dan overheid voor de 
behoeften van ondernemingen moeten betalen? Als de 
voor-winstinitiatieven aan openbare bureaucratieën superieur zijn, 
dan laat elke zaken de kosten opnemen van arbeider opleiding, en ons 
de meest efficiënte, economische oplossing geven. Anders, 
blijkt het dat de bedrijfsrente in onderwijs niet echt onderwijs maar 
zuiver mercenary is,: verplaats de kosten naar iemand anders. 
Als de ondernemingen al het andere kunnen doen dan beter 
overheid, waarom niet opleid hun eigen arbeiders? Dit inzicht 
concentreert zich op de oorsprong van het aantal 
arbeidskrachtenargument, eerder dan de conclusies, maar het een 
essentieel begrip niettemin. 
De ontwikkeling van het aantal arbeidskrachten is ook het oneens
met de principes van de democratie. Ben voor een ogenblik van 
mening dat de aantal arbeidskrachtenontwikkeling is wat totalitarian 
regimes richten (en wij moeten ons herinneren, kunnen de 
slecht-looppasondernemingen aan totalitarian regimes griezelig 
gelijkaardig zijn). Het laatste ding een oppressive organisatie 
-- overheid, bedrijf, of kerk -- wil, is denkers. Willen de 
hoogst gecentraliseerde organisaties geen harde vragen die door hun 
minions worden gesteld, willen zij geen arbeiders die de status-quo 
zullen vragen. Al manier van dictators wil dwaze arbeiders, die 
en stilzwijgend trouw de wensen van de leiding zullen dienen. De
behoeften van de dictator versus de behoeften van de democratie is de 
laatste aanwijzing, en benadrukt meer dan om het even wat het probleem
om onderwijs aan aantal arbeidskrachtenontwikkeling te vergelijken. 
Dit is omdat het concept dat het onderwijs zou moeten bestaan om
arbeiders op te leiden van een doel voor een gezonde democratie veel 
te laag is. Men zegt dat in Amerika, om het even welk kind kan 
groeien om Voorzitter te zijn. Dit is niet volledig nauwkeurig, 
omdat in Amerika, ELK kind om Voorzitter groeit te zijn. Wanneer
onze burgersstap in de stembus, zij elk ons Staatshoofd Worden; 
wij allen stellen het land in werking. 
Onze democratie is het oneens met klassieke gedachte. In 
de "Republiek", wordt de democratie verworpen als model verwant aan 
het toestaan van alle burgers om de boot te sturen; vandaar het 
concept dat na 2500 jaar, van het "schip van staat" verdergaat. 
Het argument tegen democratie is verworpen in de moderne wereld,
natuurlijk, en wij kunnen zien dat het precies is omdat iedereen 
stuurt dat de Vrije Wereld ook de wereld stuurt. 
Maar dat is waar slechts als de burgers een sterke groep 
gelijken, van vrije, onafhankelijke, denkende burgers zijn. De 
democratie ontbreekt in ongeletterde, verarmde landen van de wereld, 
waar het snel in autocracy daalt. De democratie bloeit slechts 
waar de burgers worden onafhankelijk-gelet op. 
Gezien deze overweging, is de aantal arbeidskrachtenontwikkeling
volledig ontoereikend; werknemer de opleiding bereidt nauwelijks
voor de strenge eisen van de burger voor. Voor vrije naties om 
te bloeien, vereisen zij -- nr, vereisen zij -- scherpe, goed-rond 
gemaakte burgers. Maar dit eveneens is waar voor de stad, de 
tempel, en zelfs de handel. 
Wij zouden geen aantal arbeidskrachten moeten opleiden; 
wij zouden een burgerschap moeten opleiden. Wij zouden een
bevolking moeten opleiden die een greep van geschiedenis, economie, de
wetenschappen, en in het bijzonder, een greep van de vele complexe 
culturen van de wereld hebben. Amerika is bij oorlog in twee 
landen, en hoewel het land op de noodzaak en het beheer van die 
oorlogen verdeeld is, is het duidelijk aan iedereen dat de ernstige 
fouten werden begaan omdat wij niet de geschiedenis en de culturen 
begrepen wij behandelden. Aangezien wij onze burgers voor elke 
eventualiteit niet kunnen misschien voorbereiden die zich in de 
toekomst van onze natie zou kunnen voordoen, zouden wij een bevolking 
ook moeten opleiden die door het leven zal blijven opleiden. 
Onze wereld eist burgers die in vele disciplines berijmd zijn, 
die kunnen analyseren en samenstellen, die begrijpt dat de 
wetenschappen, de menswetenschappen, de zaken, de politiek, en de 
sociale wetenschappen allen met elkaar in verband worden gebracht, en 
dat zij allen op elkaar inwerken om ons de wereld te geven wij in -- 
leven waardoor wij ons "schip van staat" moeten navigeren. 
Natuurlijk, zal een burger die deze dingen begrijpt ook een 
goede werknemer zijn; maar niet goed bij één baan, en bij 
één handel, maar bij bijna om het even wat wij bij haar kunnen 
werpen, omdat zij het begrip en de intellectuele vaardigheden zal 
hebben om te herscholen om aan de snel veranderende wereld rond haar 
aan te passen. 
En nadat wij onze burger-werknemer een diploma hebben behaald, 
zal zij zich in een aantal arbeidskrachten bewegen dat door andere 
dergelijke burgers wordt geleid, die begrijpen dat elke arbeider, en 
elke klant, ook ruim worden opgeleid, en die elke leverings 
belangrijke adviezen en voordeelpunten. Deze 
nieuw-leeftijdsmanagers zullen dan de uiteenlopende gezichtspunten in 
een nauwkeuriger beeld van de wereld rond hen, weven en zullen betere 
besluiten nemen. Zo zullen de zaken van de toekomst minder en 
minder als autocracies dat Amerika om werd ontworpen te vervangen, 
kijken en zullen meer en meer als de democratie onze Stichters die 
worden ontworpen kijken om hen te vervangen. 
Wij wensen denkers, wensen wij leerlingen, en wij wensen 
leiders: in de democratie, in de gemeenschap, en in het bedrijf.
Als wij Arbeiders opleiden, maar niet zullen de burgers, 
aangezien de democratie en de gemeenschap instorten, het aantal 
arbeidskrachten met hen instorten. 
Maar als wij burgers opleiden, zullen allen bloeien. De Bron van het artikel: <a href="http://www.organizingweb.net/ylang/nl/" target="_blank">OrganizingWeb.net</a> Ongeveer de Auteur: Joseph N. Abraham, MD, is voorzitter van de Amerikaanse 
Schenkingen van de Openbare School, en booksXYZ.com, de lijst Zonder 
winstbejag van de Boekhandel meer dan 2.000.000 <a href="http://www.booksXYZ.com/">boeken</a><a>. Hij is ook de auteur 
van het boek </a>geluk<a>.</a>

Het organiseren van Web